ندارد و اگر چيزى از حلق بيرون آورد كه صدق قى نكند ، ضرر ندارد . دهم : باقى ماندن بر جنابت است تا صبح صادق عمدا و روزه منعقد نمىشود مطلقا [ 1 ] ، چنانچه منعقد نمىشود روزهء قضاء شهر رمضان با بقاء بر جنابت تا صبح به غير عمد ايضا ، و در روزه واجب معين بقاء بر جنابت به غير عمد ضرر ندارد و اما واجب غير معين و مستحبى انعقادش در اينجا ، يعنى بقاء بر جنابت تا صبح به غير عمد محل نظر و تأمّل است . مسأله 746 - روزه متتابع كفاره ، مثلا به جنابت غير عمدى [ 2 ] يا حيض يا نفاس يا عذر شرعى ديگر بهم نمىخورد . مسأله 747 - هر گاه شخص فراموش كند غسل جنابت يا حيض [ 3 ] يا نفاس را و چند روز را روزه بگيرد و خاطرش آيد ، صحيح نيست ، مثل نمازش كه قضاء دارد روزه را هم قضاء كند و اگر روزه معين يا رمضان بوده ، قضايش بگيرد و كفاره ندارد . مسأله 748 - هر گاه مىدانست كه وقت به قدر غسل يا تيمم نمانده و خود را جنب كرد ، هم چنان است كه عمدا با جنابت صبح كرده . مسأله 749 - هر گاه وقت به قدر تيمم مانده باشد ، خود را كه جنب كرد ، معصيت كرده تيمم كند و روزه بگيرد و احوط آن است كه قضايش را هم بگيرد . مسأله 750 - هر گاه در بين روز محتلم شود ضرر ندارد به روزه‌اش و واجب نيست مبادرت به غسل ، اگر چه احوط است ، امّا حايض و نفساء هر گاه پيش از صبح پاك شوند حكم جنب [ 4 ] دارند در وجوب غسل و فساد روزه بدون غسل . مسأله 751 - هر گاه محتلم شد در شب بيدار شد و باز خوابيد به قصد بيدار شدن

--> [ 1 ] - ( ميرزا ) اين اطلاق حتى در مستحب محل تأمل و اشكال است . [ 2 ] ( يزدى ) بلكه به عمدى نيز ، چنانچه معلوم شد . [ 3 ] ( يزدى ) اقوى اختصاص اين حكم است به جنابت و به شهر رمضان ، پس در غير آن صحيح است . [ 4 ] ( خراسانى ) على الاحوط .